De kunstwerken van Onno Poiesz zijn zeer gevarieerd. Van grote geglazuurde keramieken vliegtuigen, zitobjecten op een schoolplein tot bronzen deurknoppen in de trein. Gevraagd naar een centrale noemer zegt Poiesz; ‘Vergankelijkheid’, niet in de zin van het verdwijnen en wegrotten van dingen, ik zoek het eerder in bestaande vormen met een tijdelijk bestaan, plastic bijvoorbeeld. Het omzetten van tijdelijke producten naar duurzame, door ze te verstenen, vind ik een mooie gedachte. Door afgietsels van deze bestaande vormen te maken kan ik niet alleen het materiaal veranderen, maar ook de context. Daarom werk ik graag met keramiek, brons, en terrazzo. Het versterkt een tijdloze karakter een referentie aan een klassiek eeuwen oude werkwijze. Op een bepaald moment valt een verhaal en een gevonden vorm samen. Deze verhalen refereren naar gebeurtenissen die ik tegenkomt in tijdschriften of op tv. Net als in sprookjes verwerk ik verborgen boodschappen in een aandoenlijk omhulsel.’

http://www.onnopoiesz.com

Projecten